واي چه جاها كه خواهي رفت

كتاب تصويري «واي چه جاها كه خواهي رفت» حامل پيامي روحيه‌بخش در ستايش زندگي است و به تمام مردم در هر سن و مرتبه‌اي سفارش مي‌كند كه يك جا ساكن نمانند، ماجراجويي كنند و با خطرهاي زندگي روبه‌رو شوند. اين كتاب به كودكان درباره‌ زندگي واقعي هوشياري مي‌دهد و مي‌گويد زندگي پستي و بلندي‌هايي دارد كه بهتر است با همه‌ توان از آن‌ها عبور كرد.

دكتر زئوس با اين داستان به خوانندگان يادآور مي‌شود موفقيت در درون خود آن‌ها است. اين كتاب بالا و پايين‌هاي اجتناب‌ناپذير زندگي را به تصوير مي‌كشد.
تصويرهاي كتاب فانتزي‌اند و در ميان آن‌ها شخصيت‌هاي ديگر كتاب‌هاي نويسنده هم ديده مي‌شود.
كتاب «واي چه جاها كه خواهي رفت» براي بلندخواني مناسب است.

درباره‌ نويسنده‌ و تصويرگر كتاب «واي چه جاها كه خواهي رفت»:

دكتر زئوس با نام واقعي تئودور گايسل در سال ۱۹۰۴ در ماساچوست به‌دنيا آمد. پس از فارغ‌التحصيل‌شدن از كالج دارتموث در سال ۱۹۲۵، با هدف دريافت مدرك دكتراي ادبيات، به دانشگاه آكسفورد رفت. گايسل كارتون‌ها و مطالب طنزآميزي براي جاج، كه يكي از برجسته‌ترين مجله‌هاي طنز آمريكا بود، مي‌نوشت. كارتون‌هاي او در مجله‌هاي بزرگ ديگري از جمله لايف، ونيتي فِير و ليبرتي نيز منتشر شدند.
گايسل برنده‌ جايزه پوليتزر ۱۹۸۴، يك جايزه اسكار، سه جايزه اِمي، سه جايزه گرمي و سه مدال كالدكوت است. او نويسندگي و تصويرگري چهل و چهار كتاب را در كارنامه‌ي خود دارد. هر چند تئودور گايسل در سال ۱۹۹۱ درگذشت ولي دكتر زئوس هم‌چنان به زندگي ادامه مي‌دهد و كودكان نسل‌هاي مختلف را با لذت كتاب خواندن آشنا مي‌كند.
كتاب «واي چه جاها كه خواهي رفت» در سال ۱۹۹۰، يعني يك سال پيش از مرگ دكتر زئوس منتشر شد. از ديگر كتاب‌هاي او كه به فارسي هم ترجمه شده است مي‌توان به «ف‍ك‍رش‌ را ب‍ك‍ن‌ اي‍ن‌ چ‍ي‍زه‍ا را در خ‍ي‍اب‍ان‌ م‍ال‍ب‍ري‌ دي‍دم‌»، «گربه با كلاه»، «گربه با كلاه بازمي‌گردد»، «هورتون جوجه از تخم در ميآورد»، «وقتي هورتون صداي هو شنيد»، «مي زي گل به سر»،«امروز سي تا ببر را داغون مي‌كنم»، «اسنيچ‌هاي بي‌ستاره و اسنيچ‌هاي باستاره»، «اگر سيرك دست من نبود»، «كاش پاهاي اردكي داشتم»، «هيچ وقت گفته بودم چقدر خوشبختي»، «لوراكس» و «كتاب كارزار كره» اشاره كرد.