گرسنه

بعضي روزها آسمان

از هميشه بزرگ‌تر است

درخت‌ها بلندند

و جهان جاي زيبايي براي زندگي كردن است.

كتاب «گرسنه» با تصويري از يك جهانِ آرام و در صلح آغاز مي‌شود. درختاني كه سر به فلك كشيده‌اند، نسيمي كه مي‌وزد و چند دوست كه با خوشحالي قدم مي‌زنند و اين طور كه از لبخندشان پيداست از همه چيز راضي و خوشنود هستند.

در صفحات بعدي كتاب «گرسنه»، تصاويري از اتفاق‌هاي ساده و روزمره را مي‌بينيم. دوستاني كه با هم بازي مي‌كنند و نويسنده بار اصليِ روايت داستانش را به عهده‌ي تصاوير مي‌گذارد و اصلا دلش نمي‌خواهد با استفاده از كلمات اضافه، پرگويي كند.

همه چيز در صلح و آرامش سپري مي‌شود تا اين كه يكي از شخصيت‌هاي داستان گوشه‌اي امن و آرام را انتخاب مي‌كند براي خوردن خوراكي‌هايش؛ و برخلاف لحظه‌هايي كه شادي و بازي‌ كردن را با دوستانش شريك شده، اصلا دلش نمي‌خواهد خوراكي‌هايش را با آن‌ها شريك شود. با تصميم خودخواهانه‌ي اوست كه داستان شكل ديگري مي‌گيرد و هر كدام از شخصيت‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد...

كتاب «گرسنه» داستان سخاوت است و بخشندگي و شجاعتِ شريك كردن ديگران در خوشي‌هاي كوچك و بزرگ. «ورونيكا ساليناس» نويسنده‌ اثر، بدون آن كه پرگويي كند يا قصد پندگويي براي مخاطب كودك را داشته باشد، به او مي‌آموزد كه در زندگي روزمره، خودخواهي چه تصاويري مي‌تواند داشته باشد و چه تاثيري در روابط با ديگران بگذارد.

داستانِ تصويري «گرسنه» ذهن كودك را به چالش مي‌كند و در عين درگير كردن او با تصويرسازي‌ها، به بالا رفتن دركش كمك مي‌كند تا در بخشش دارايي‌هاي كوچك‌اش سخاوتمند باشد. بخشندگي و سخاوت يكي از مهارت‌هاي لازم و ضروري براي حضور داشتن در اولين و كوچك‌ترين جوامع مثل مهدكودك يا مدرسه است.

كتاب «گرسنه» به ويژگي خودمحوري كودكان و مهربان بودن مي‌پردازد و با مختصرترين جملات، عواطف و حسِ نوع‌دوستي را در كودك تقويت مي‌كند و به او مي‌آموزد كه در سايه‌ اين دوستي‌ها و بخشش است كه سرشار از لذت مي‌شود و جهان را زيباتر از قبل مي‌بيند.