براي هر چيز آماده‌ام

كتاب «براي هر چيز آماده‌ام» داستان دو دوست است يكي‌خشو بين و ديگري بدبين.

يك روز روشن آفتابي خانم اردكه سبد پيك‌نيك‌اش را برداشت و به خانه راكن رفت. از راكن پرسيد: براي گردش آماده‌اي؟ راكن گفت: اِ… خب! نظرم عوض شد من نميام! خانم اردك پرسيد: چرا نمياي؟
راكن جواب داد: راستش فكر كردم اگر زنبورهاي خطرناك به ما حمله كنند چه اتفاقي مي‌افتد؟ دنبال‌مان كنند و بيفتيم توي رودخانه؟ اگر توفان ترسناكي شروع شود چطور زنده بمانيم؟ اگر به غاري پناه ببريم و پيش از ما يك اژدهاي وحشتناك آنجا باشد چي؟ هر دو جيغ‌زنان رفتند زير پتو و راكن گفت اين اتفاق‌ها مي‌توانند بيفتند و گردش‌ها خطرناكند. خانم اردكه كمي فكر كرد و گفت راست مي‌گويي راكن اما اگر به جاي زنبورهاي خطرناك چند پروانه زيبا ببينيم چي؟ آب بازي كنيم و بادبادك هوا كنيم و با يك اژدهاي كوچك بانمك روبه‌رو بشويم چه؟ راكن حسابي ذوق كرد پس منتظر چي هستي بزن بريم! اما قبلش صبر كن حاضر شوم. راكن رفت و زمان طولاني بعد با سروريخت جالبي برگشت، تا چشم خانم اردكه به او افتاد زد زير خنده …

مفاهيم كليدي در كتاب «براي هر چيز آماده‌ام»

• گردش
• لذت/خطر
• جهان بيرون
• آسيب/تفريح
• امن/ ناامن
• خود مراقبتي /دگر مراقبتي
• خوش بيني/بدبيني/واقع بيني
• احتياط
• مشاركت
• ناشناخته‌ها
• هزينه/ فايده

تكنيك‌هاي كاربردي در كتاب «براي هر چيز آماده‌ام»

• لذت‌جويي
• لذت‌سازي
• پيش‌بيني
• جهان‌گشايي
• تجهيز شدن
• ماجراجويي
• اكتشاف
• جرات‌ورزي

اردكي كه دو زيست آبي و خشكي را تجربه مي‌كند از راكن مي‌خواهد با هم به پيك‌نيك بروند اما راكن نگران خطرهاي پيش‌بيني نشده است. اردك از زيبايي‌هاي گشت‌وگذار در جهان مي‌گويد و راكن از خطرهاي همواره ممكن در مسير. اردك لذت‌ها را بر مي‌شمارد و راكن خطرها و آسيب‌ها را. اما نگراني‌هاي راكن باعث نمي‌شود تن به گردش ندهد و زير پتو بخزد. او كاملا مجهز و با سازو كار احتياطي به جهان بيرون پا مي‌گذارد.
جهان به افراد خوش‌بين نياز دارد تا هواپيماي پرنده در دل آسمان را بسازند، ريسك كنند و مرزهاي وجودي را بگشايند و به افراد بدبين نياز دارد تا چتر نجات بسازند، مراقبت و پيش‌بيني خطرها و ديدن ناديده‌ها را انجام دهند.
در اين قصه دو قهرمان داريم با جهاني كه بايد كشف شود. نمي‌توان هيچ كدام را ارزش‌گذاري كرد. اينكه كدام مفيدتر و خوش‌سفرترند. اما مي‌توان تغيير نگاه از ابتدا تا انتهاي كتاب را در مخاطب ديد. حس احترامي كه براي خودمراقبتي و حواس جمع راكون ايجاد مي‌شود.
با يك قصه تعادلي بدون مذمت عاقبت‌انديشي و كندي در ريسك روبه‌رو هستيم. بدون هيچ شعاري همراه مي‌شويم در فرآيندي براي درك تعادل جهان. و به جان كشيدن شيره لذت‌بخش زندگي. لذت‌ها ساختني‌اند اما حتما به فكر و ابزار نيازمندند.